High Life (2018)

High Life (2018) คือภาพยนตร์แนว ไซไฟ ดรามา ทริลเลอร์ ที่เต็มไปด้วยความเศร้าและปรัชญาในการใช้ชีวิต ผลงานการกำกับของ Claire Denis ผู้กำกับหญิงชาวฝรั่งเศส โดยเธอร่วมเขียนบทกับ Jean-Pol Fargeau และ Geoff Cox หนังนำแสดงโดย Robert Pattinson ในบท Monte นักโทษชายผู้กลายเป็นพ่อในห้วงอวกาศ ร่วมด้วย Juliette Binoche ในบท ดร. Dibs นักวิทยาศาสตร์จิตวิปริต และ André 3000 หรือ André Benjamin นักดนตรีชื่อดัง ในบทเพื่อนร่วมยานอวกาศ หนังเรื่องนี้เล่าถึงการใช้ชีวิตของมนุษย์ที่หลุดพ้นจากโลกและศีลธรรม โดยมีฉากหลังเป็นห้วงจักรวาลอันเวิ้งว้าง

หนังเปิดเรื่องท่ามกลางความเงียบสงัดของอวกาศอันไกลโพ้น บนยานอวกาศลำหนึ่งที่ล่องลอยอย่างไร้จุดหมาย มีเพียง Monte ชายหนุ่มผู้มุ่งมั่น และ Willow ลูกสาววัยทารกของเขาเป็นผู้โดยสารเพียงสองคน เรื่องราวค่อย ๆ คลี่คลายผ่านแฟลชแบ็ก เผยให้เห็นว่า Monte เป็นหนึ่งในกลุ่มนักโทษที่ถูกส่งขึ้นอวกาศในภารกิจทดลองทางวิทยาศาสตร์เกี่ยวกับพลังงานหลุมดำ และการสืบพันธุ์ในสภาพแวดล้อมไร้น้ำหนัก เขากับเพื่อนร่วมยานอีกหลายคน รวมถึง ดร. Dibs นักวิทยาศาสตร์หญิงผู้คลั่งไคล้การทดลองมนุษย์ เป็นส่วนหนึ่งของโครงการที่เปรียบเสมือนการเนรเทศและทดลองพร้อมกัน เมื่อภารกิจเริ่มดำเนินไป ความวุ่นวายก็เริ่มก่อตัวขึ้น ทั้งจากความเครียด ความห่างไกลจากโลก และการบีบบังคับของการทดลองที่ไร้จริยธรรม ความรุนแรง ความวิกลจริต และการทรยศค่อย ๆ ปะทุขึ้นในหมู่ลูกเรือ Monte ผู้ยึดมั่นในศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ พยายามรักษาตัวตนของตนไว้ท่ามกลางความเสื่อมถอยรอบตัว จนในที่สุด เมื่อทุกคนล้มตาย เหลือเพียงเขาและลูกสาวเท่านั้น เขาจึงทุ่มเทชีวิตทั้งหมดเพื่อเลี้ยงดู Willow ท่ามกลางความเปลี่ยวเหงาของจักรวาล ยานยังคงเคลื่อนที่ต่อไปอย่างไม่มีจุดหมาย ขณะที่สายใยระหว่างพ่อกับลูกกลับแน่นแฟ้นขึ้นทุกวินาที

ภาพยนตร์โดดเด่นด้วยการเล่าเรื่องแบบไม่เป็นเส้นตรง สะท้อนความสับสนและความไร้ทิศทางของตัวละครได้อย่างลึกซึ้ง Claire Denis ใช้จังหวะหนังที่ช้า แทรกด้วยภาพแฟลชแบ็กที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและสัญลักษณ์เชิงปรัชญา เช่น ความตาย การเกิด และสัญชาตญาณทางเพศ ซึ่งอาจทำให้ผู้ชมบางคนรู้สึกอึดอัด แต่สำหรับผู้ชมที่ชอบหนังตีความ จะพบว่าหนังเรื่องนี้ลึกซึ้งและทรงพลังในแง่การสะท้อนธรรมชาติของมนุษย์ งานโปรดักชันมีความโดดเด่นในการสร้างบรรยากาศเหงาและความหนาวเย็นของอวกาศ แสงและสีถูกใช้ในแบบที่แปลกตาและหลอนประสาท ส่วนมุมกล้องมักจะเล่นกับพื้นที่จำกัดในยานอวกาศ และโฟกัสที่สีหน้าและแววตาอย่างใกล้ชิด ทำให้ผู้ชมรู้สึกจมดิ่งไปกับภาวะของตัวละคร การแสดงของ Robert Pattinson ถือเป็นหัวใจสำคัญ เขาแสดงออกถึงความอดทน ความรัก และความสิ้นหวังได้อย่างมีชั้นเชิง Juliette Binoche เองก็สร้างความหลอนและน่าสะพรึงในบทนักวิทยาศาสตร์วิปริตได้โดยไม่ต้องพึ่งความรุนแรงตรง ๆ โดยรวมเราให้คะแนนที่ 8/10 คะแนน