Ziam (2025) ปากกัดตีนถีบ

ภาพยนตร์เรื่อง Ziam (2025) ปากกัดตีนถีบ หนังไทยแนวระทึกขวัญ แอ็กชัน กำกับการแสดงโดย กัลป์ กัลย์จาฤก นักแสดงนำ หมาก ปริญ, ณิชา ณัฏฐณิชา, เวลา วันเวลา, และ จอนนี่ แอนโฟเน จะเป็นอย่างไรเมื่อ สิงห์ อดีตนักมวยไทยระดับมืออาชีพที่วางแผนจะกลับบ้านและเลิกใช้ชีวิตโลดโผน เพื่ออยู่กับแฟนสาว ริน ที่เป็นแพทย์หญิงในโรงพยาบาลจังหวัดของเขา ดูเหมือนว่าชีวิตของทั้งคู่กำลังเริ่มต้นด้วยความสงบสุข จนกระทั่งได้เกิดเหตุการณ์ประหลาดพร้อมเชื้อที่ไม่ทราบที่มาที่ไป โดยมันสามารถเปลี่ยนจากคนธรรมดาให้เป็นฝูงซอมบี้สุดบ้าคลั่งเพียงไม่กี่วินาที

เรื่องราวเริ่มต้นที่ สิงห์ อดีตนักมวยไทยฝีมือฉกาจที่ผันตัวมาเป็นพนักงานขับรถขนส่งในเมืองหลวง หลังจากแขวนนวมเขาใช้ชีวิตเรียบง่ายกับคนรักอย่าง หมอริน แพทย์หญิงในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง แต่แล้วชีวิตที่เคยเงียบสงบก็พังทลาย เมื่อโรงพยาบาลที่หมอรินทำงานอยู่กลายเป็นจุดศูนย์กลางการแพร่ระบาดของไวรัส Ziam ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน เย็นวันศุกร์ ขณะที่คนไข้รายหนึ่งถูกส่งตัวเข้าห้องฉุกเฉินพร้อมอาการชักเกร็งรุนแรง เขาฟื้นขึ้นมาหลังเสียชีวิตและเริ่มกัดทุกคนในห้อง เมื่อสัญญาณอินเทอร์เน็ตและโทรศัพท์ล่มไม่มีใครสามารถขอความช่วยเหลือได้ โรงพยาบาลทั้งหลังจึงกลายเป็น กรงขังมนุษย์ ที่เต็มไปด้วยผู้ติดเชื้อ สิงห์รีบเข้าไปช่วยหมอรินโดยไม่ลังเล เขาพบว่าตึกนั้นถูกปิดตายทางออกทุกทางถูกล็อกอัตโนมัติตามระบบกักกันฉุกเฉิน ทำให้เขาต้องใช้ทักษะการต่อสู้จากสมัยเป็นนักมวยไม่ใช่เพื่อแชมป์หรือถ้วยรางวัล แต่นี่เพื่อเอาตัวรอดจากซอมบี้ที่กระจายอยู่ตามห้อง ห้องน้ำ บันได และทางเดินแคบ ๆ ระหว่างทาง เขาได้ช่วยเหลือผู้รอดชีวิตคนอื่น เช่น พี่หมึก, บัดดี้, และ หมอเมธา ทำให้พวกเขาต้องเดินทางจากชั้นล่างสุดของโรงพยาบาลไปยังห้องควบคุมด้านบนที่ซ่อนระบบเปิดล็อกตึกเอาไว้นั่นเอง แต่เหมือนว่าภารกิจครั้งนี้กลับไม่ง่ายอย่างที่พวกเขาคิด

ส่วนตัวขอยกคะแนนให้กับหนังเรื่องนี้อยู่ที่ 7/10 เรียกว่าเป็นหนังที่ค่อนข้างมีช่องโหว่เยอะพอสมควรเลยทีเดียว เริ่มตั้งแต่ปมปริศนาของเชื้อต่าง ๆ ไปจนถึงการกระทำของตัวละครบางตัวที่ดูไม่สมเหตุสมผลมากเท่าไร ส่วนตัวแล้วมองว่าฉากและซีนต่าง ๆ หนังค่อนข้างทำออกมาได้ดี เรื่องเอฟเฟคการแต่งหน้าของซอมบี้เองก็ทำออกมาได้สมจริง แต่ติดอยู่ตรงเนื้อเรื่องและพล็อตที่อาจยังเล่าไม่ละเอียดในบางประเด็น แถมเรื่องของมิติเนื้อเรื่องหรือตัวละครก็อาจยังทำได้ไม่ค่อยน่าสนใจเท่าไรด้วย เหมือนหนังพยายามหยิบหลาย ๆ ประเด็นมาเล่ารวม ๆ กัน จนเกินไปเลยทำให้หนังอาจลืมในหลาย ๆ ประเด็นจนทำให้เล่าไม่ละเอียดนั่นเอง