Evil Phone (2002) 999-9999 ต่อติดตาย

Evil Phone (2002) 999-9999 ต่อติดตาย ภาพยนตร์แนวสยองขวัญ-ลึกลับจากประเทศไทย กำกับโดย ปีเตอร์ มนัส ผู้เขียนบทคือทีมเขียนบทของค่ายไฟว์สตาร์ โปรดักชั่น และเป็นหนึ่งในภาพยนตร์ไทยช่วงต้นทศวรรษ 2000 ที่พยายามผสมผสานบรรยากาศสยองขวัญแบบเอเชียกับโทนวัยรุ่นร่วมสมัย หนังนำแสดงโดย จุลจักร จักรพงษ์ (ซัน ฮิวโก้), ศรีริต้า เจนเซ่น, และ พอลล่า เทเลอร์ ซึ่งล้วนเป็นนักแสดงวัยรุ่นที่ได้รับความนิยมมากในช่วงเวลานั้น จุดเด่นของหนังคือการใช้หมายเลขโทรศัพท์ปริศนาเป็นศูนย์กลางของเรื่องราวที่ว่าด้วยการแลกเปลี่ยนชีวิตกับความปรารถนา ทำให้หนังมีบรรยากาศลึกลับชวนติดตามและสอดแทรกประเด็นเรื่องความอยากได้อยากมีของวัยรุ่นอย่างแยบยล ภาพยนตร์นี้จึงเป็นหนึ่งในผลงานที่โดดเด่นของวงการหนังไทยแนวสยองขวัญในยุคนั้น

เรื่องราวความสยองขวัญทั้งหมดเริ่มต้นจากข่าวการตายอย่างลึกลับของนักเรียนหญิงคนหนึ่งที่จังหวัดเชียงใหม่ ข่าวนี้แพร่สะพัดไปทั่วประเทศและในที่สุดก็มาถึงจังหวัดภูเก็ต ซึ่งมีกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่งชื่อ Dare Devil Club พวกเขาเป็นกลุ่มเด็กนักเรียนที่ชอบท้าทายความกลัวและทดลองสิ่งแปลกใหม่ โดยมี ซัน เป็นหัวโจกของกลุ่ม หลังจากข่าวการตายลึกลับดังกล่าว พวกเขาเริ่มสนใจและอยากรู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้มากขึ้น จนกระทั่งวันหนึ่งมีเด็กสาวชื่อ เรนโบว์ ย้ายมาเรียนที่โรงเรียนเดียวกัน ซึ่งเธอเคยอยู่ที่โรงเรียนในเชียงใหม่ที่เกิดเหตุการณ์ตายปริศนานั้นมาก่อน เรนโบว์ได้บอกกลุ่ม Dare Devil Club ว่าสาเหตุการตายของนักเรียนที่เชียงใหม่เกิดจากการโทรศัพท์ไปยังหมายเลขปริศนา 999-9999 ซึ่งเป็นเบอร์มรณะที่ว่ากันว่าหากใครโทรไปขออะไรก็จะสมหวังทุกอย่าง แต่ต้องแลกด้วยชีวิตของผู้ที่ขอ และยังมีเงื่อนไขสำคัญคือจะต้องโทรหลังเที่ยงคืนเท่านั้น เด็กในกลุ่มที่อยากทดสอบความจริงต่างเริ่มโทรไปยังหมายเลขดังกล่าวเพื่อขอสิ่งที่ปรารถนา ซึ่งคำขอของพวกเขาก็เริ่มเป็นจริงทีละคน แต่หลังจากนั้นพวกเขาก็ต้องประสบกับอุบัติเหตุหรือเหตุการณ์สุดสยองที่พรากชีวิตของพวกเขาไปอย่างน่าสะพรึง ซันซึ่งเคยไม่เชื่อในตอนแรกจึงต้องเริ่มแข่งกับเวลาเพื่อไขปริศนาและหยุดยั้งคำสาปของหมายเลขนี้ก่อนที่จะสายเกินไป

หนังนำเสนอแนวคิดความปรารถนาแลกชีวิตได้อย่างน่าสนใจ แต่ในด้านการเล่าเรื่องยังมีจุดอ่อนอยู่บ้าง โดยเฉพาะจังหวะดำเนินเรื่องที่บางช่วงค่อนข้างยืดเยื้อและตัวละครมีมิติไม่มาก ทำให้คนดูอาจรู้สึกห่างเหินกับชะตากรรมของพวกเขา อย่างไรก็ตาม หนังทำได้ดีในแง่งานโปรดักชันสำหรับยุคนั้น โดยเฉพาะการเลือกโลเคชันในจังหวัดภูเก็ตที่ให้บรรยากาศลึกลับชวนขนหัวลุก การจัดแสงและสีมีโทนมืดหม่น สะท้อนความน่ากลัวของคำสาปได้ดี ส่วนงานมุมกล้องแม้จะยังไม่หวือหวาแต่ก็มีบางซีนที่สร้างความตื่นเต้น เช่น การใช้มุมมองบุคคลที่สามในฉากไล่ล่า เสียงประกอบและดนตรีก็ช่วยเสริมบรรยากาศหลอน ๆ ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยรวมแม้บทหนังและจังหวะการเล่าเรื่องจะยังไม่น่าประทับใจ แต่ก็ถือว่าเป็นหนังสยองขวัญไทยที่กล้าเสนอไอเดียใหม่ ๆ ในช่วงเวลานั้นได้ดี หากให้คะแนนเต็ม 10 เราขอให้ที่ 6.5 คะแนน