The Black Phone (2022) สายหลอน ซ่อนวิญญาณ

The Black Phone (2022) สายหลอน ซ่อนวิญญาณ เป็นหนังแนวเขย่าขวัญ สยองขวัญ (Thriller / Horror) กำกับโดย สก็อต เดอร์ริกสัน (Scott Derrickson) ผู้กำกับที่ถนัดงานสยองเหนือธรรมชาติ เขียนบทร่วมกับ C. Robert Cargill ดัดแปลงจากเรื่องสั้นของ Joe Hill นักแสดงนำได้แก่ เมสัน เธมส์ (Mason Thames) รับบทเป็น ฟินนีย์ ชอว์ เด็กชายวัย 13 ปี ผู้ถูกลักพาตัว, อีธาน ฮอวก์ (Ethan Hawke) รับบท The Grabber ฆาตกรลักพาตัวสุดสยอง, และ เมเดอลีน แม็กกรอว์ (Madeleine McGraw) รับบทเป็น เกวน น้องสาวที่มีลางสังหรณ์เหนือธรรมชาติ หนังผสมผสานความหลอนเหนือจริงกับความตึงเครียดจากสถานการณ์โหดร้าย พร้อมบรรยากาศยุค 70 ที่ทั้งหม่นและกดดัน ทำให้เรื่องนี้โดดเด่นกว่าหนังลักพาตัวทั่วไปด้วยความลึกลับเหนือธรรมชาติจากโทรศัพท์ดำที่ไม่ควรจะใช้งานได้แต่กลับดังขึ้นมาอย่างน่าสะพรึงหลัว

หนังเล่าถึง ฟินนีย์ ชอว์ เด็กชายขี้อายแต่ฉลาดวัย 13 ปี ที่เติบโตในเมืองเงียบ ๆ ซึ่งกำลังถูกคุกคามโดยฆาตกรลักพาตัวเด็กที่ถูกเรียกว่า The Grabber วันหนึ่งฟินนีย์ตกเป็นเหยื่อรายต่อไป เขาถูกล่อลวงและถูกจับไปขังไว้ในห้องใต้ดินเก็บเสียงที่ไม่มีทางหนี ทุกอย่างดูสิ้นหวังจนกระทั่งโทรศัพท์ดำเก่า ๆ บนผนังซึ่งไม่มีสัญญาณและไม่ควรจะใช้งานได้กลับดังขึ้น เมื่อเขารับสาย เสียงของเด็กที่เคยเป็นเหยื่อของ The Grabber ในอดีตปรากฏขึ้น พวกเขาสื่อสารกับฟินนีย์เพื่อช่วยให้เขารอดจากชะตากรรมเดียวกับพวกเขา เด็กแต่ละคนให้คำแนะนำเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขาเคยพยายามทำก่อนตาย ตั้งแต่จุดซ่อนของสายเชือก จุดอ่อนของฆาตกร ไปจนถึงความลับในห้องใต้ดิน ขณะเดียวกัน เกวน น้องสาวของฟินนีย์พยายามช่วยตามหาเขาโดยอาศัยลางสังหรณ์เหนือธรรมชาติในฝันที่เหมือนเป็นเบาะแสสำคัญต่อคดี ตำรวจก็เริ่มไล่ตามร่องรอยต่าง ๆ ที่คลี่คลายมากขึ้นเรื่อย ๆ ฟินนีย์เองต้องต่อสู้กับความหวาดกลัว ความโดดเดี่ยว และบอกตัวเองไม่ให้ยอมแพ้ เสียงจากเหยื่อก่อนหน้าไม่เพียงบอกวิธีเอาตัวรอด แต่ยังช่วยเสริมความกล้าให้เขากลายเป็นเด็กชายคนหนึ่งที่ต้องลุกขึ้นสู้เพื่อตัวเอง ในช่วงท้ายฟินนีย์ต้องเผชิญหน้ากับ The Grabber โดยใช้ทุกข้อมูลที่ได้รับเพื่อพลิกสถานการณ์ในห้องใต้ดินมืดมิดแห่งนี้ให้กลายเป็นโอกาสรอดเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเขา

ภาพยนตร์นี้ถือเป็นหนังสยองขวัญที่เล่าเรื่องได้น่าประทับใจและแตกต่างจากสูตรสำเร็จแบบเดิม เพราะผสมทั้งความหลอนเหนือธรรมชาติและดรามาความสัมพันธ์ครอบครัวได้อย่างลงตัว การเล่าเรื่องเน้นความกดดันมากกว่าโชว์ฉากโหด ทำให้ความน่ากลัวเกิดจากการรอคอย และการไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นต่อไป งานกำกับของ Derrickson โดดเด่นทั้งในด้านจังหวะ การสร้างบรรยากาศ และการใช้เสียง เสียงโทรศัพท์ที่ดังในความเงียบทำหน้าที่ได้อย่างน่าขนลุก งานภาพเลือกใช้โทนหม่น ๆ แบบยุค 70 สีซีดและแสงน้อย ทำให้เกิดอารมณ์อึดอัดและสิ้นหวังสอดคล้องกับสถานการณ์ปิดตาย มุมกล้องคุมพื้นที่แคบได้ดีจนทำให้ผู้ชมรู้สึกเหมือนติดอยู่ในห้องใต้ดินไปพร้อมกับฟินนีย์ การแสดงของ Mason Thames ทำได้ยอดเยี่ยม โดยเฉพาะการสื่อความกลัวปนความกล้า ขณะที่ Ethan Hawke สร้างตัวละคร The Grabber ได้น่ากลัวในแบบนิ่ง ๆ แต่หลอนจับใจ การออกแบบหน้ากากที่แบ่งอารมณ์ออกเป็นหลายแบบยิ่งทำให้ตัวละครมีชั้นเชิงมากขึ้น โดยรวมแล้วหนังเข้มข้น เดินเรื่องดี และมีความหลอนโดยไม่ต้องพึ่งจั๊มป์สแกร์มากเกินไป เราจึงขอให้คะแนน 8.5/10