Eddington (2025)

Eddington (2025) เป็นหนังแนวดรามา สังคม กำกับและเขียนบทภาพยนตร์โดย Ari Aster ดารานำประกอบไปด้วย Joaquin Phoenix, Emma Stone ร่วมด้วยนักแสดงสมทบอย่าง Pedro Pascal, Deirdre O’Connell, และคนอื่น ๆ อีกหลายคน หนังตั้งอยู่ในเมืองเล็ก ๆ ชื่อ Eddington รัฐนิวเม็กซิโก ในช่วงปี 2020 ท่ามกลางบรรยากาศสังคมที่เต็มไปด้วยความตึงเครียดของโรคระบาดและความขัดแย้งทางการเมือง

เรื่องราวของหนังเริ่มต้นในเดือนพฤษภาคม 2020 เมื่อชุมชนเล็ก ๆ กลางทะเลทรายในนิวเม็กซิโกกำลังเผชิญกับวิกฤตการณ์โรคระบาดและความวิตกกังวลทางสังคม ภายในเมืองนั้น ชายผู้เป็นนายอำเภอเมืองชื่อ Joe Cross กลายมาเป็นบุคคลที่คนในเมืองรู้จัก แต่จุดเริ่มต้นของความขัดแย้งเกิดขึ้นเมื่อเขาเริ่มตั้งคำถามต่อมาตรการด้านสุขภาพ และไม่ยอมปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด จากนั้นเขาตัดสินใจลงสมัครเป็นนายกเทศมนตรีท้าทายผู้ดำรงตำแหน่งเก่าอย่าง Ted Garcia การชิงตำแหน่งนี้ไม่ใช่แค่เรื่องการเมือง แต่กลายเป็นชนวนให้เกิดการแบ่งฝ่ายในชุมชน ชาวเมืองที่เคยเป็นเพื่อนบ้านกัน กลายเป็นฝ่ายตรงข้าม เรื่องราวขยายไปสู่ความหวาดกลัว วิกฤตของข่าวปลอม ประเด็นการเหยียดเชื้อชาติ และความไม่ไว้วางใจซึ่งกันและกัน ภายในเมืองที่เคยสงบนั้น ความเครียดและแรงกดดันมีมากขึ้น เมื่อผู้คนเริ่มลังเล เริ่มตั้งคำถาม และเริ่มเลือกฝ่าย ทำให้ภรรยาของ Joe อย่าง Louise และแม่ภรรยา Dawn ถูกดึงเข้าไปในโลกของความกลัว การแบ่งแยก รวมถึงการแสดงความเห็นสุดโต่ง ขณะที่กลุ่มคนหัวรุนแรง และผู้ที่อาศัยความสับสนทางสังคมเพื่อผลประโยชน์ก็กำลังกระพือปีกอีกครั้ง สถานการณ์ใน Eddington ค่อย ๆ เลวร้ายขึ้น จากข้อถกเถียงในร้านค้า ประเด็นการใส่หน้ากาก ไปจนถึงความรุนแรง การทำลาย และความแตกแยกภายในชุมชน หนังวาดภาพของเมืองที่เหมือนผืนทรายกำลังลุกเป็นไฟที่เมื่อเผลอเพียงเล็กน้อย แสงแห่งความเกลียดชัง ความหวาดระแวง และความรุนแรง ก็พร้อมปะทุออกมาทันที

ในแง่การเล่าเรื่อง การนำเสนอประเด็นสังคม และการใช้สัญลักษณ์สื่อสารถือว่าหนังทำออกมาได้ดีในระดับหนึ่ง การกำกับของ Ari Aster มีความดรามาสังคมและความตึงเครียดของยุคสมัยนั้น งานภาพรอบเมืองเล็กทำให้เรารับรู้ถึงความอึดอัด และความเปราะบางของสังคม มุมกล้องมีทั้งภาพกว้างแสดงเมืองทะเลทรายกว้างใหญ่ การจับสีหน้าของตัวละคร และภาพใกล้ที่สื่อความหวาดกลัว ความไม่มั่นใจ แสงสีในหลายฉากเลือกใช้สีเหลือง-น้ำตาล เหมือนทรายในทะเลทราย ทำให้ภาพโดยรวมดูแห้งแล้ง ส่วนงานเสียงและดนตรีประกอบมีทั้งเงียบในบางฉาก สลับกับเสียงโต้เถียงสื่อถึงความรุนแรง ช่วยขับให้ความขัดแย้งในเรื่องดูทวีคูณ แต่อย่างไรก็ตาม เรื่องราวและโครงสร้างของหนังอาจไม่ค่อยลึกซึ้งเท่าไร ทำให้ช่วงท้ายบางคนอาจรู้สึกว่าขาดความสมดุลระหว่างสารคดีสังคมกับความเป็นหนังดรามา โดยส่วนตัวแล้วถ้าวัดจากความตั้งใจในการสะท้อนภาพสังคมในช่วงวิกฤต ผ่านสัญลักษณ์ทางการเมือง ความกลัว และการแตกแยก เราให้คะแนน 7/10 เพราะถือเป็นหนังที่กล้าทำและตั้งใจมาก