The Rat Catcher (2023) คนจับหนู

The Rat Catcher (2023) คนจับหนู ภาพยนตร์แนวแอนิเมชัน เรื่องนี้เป็นอีกหนึ่งผลงานที่ถูกดัดแปลงมาจากผลงานเขียนของ โรอัลด์ดาห์ล และทางผู้กำกับอย่าง เวส แอนเดอร์สัน ที่นำเสนอเรื่องราวได้เป็นอย่างดีพร้อมกับความคิดสร้างสรรค์ ผลลัพธ์ที่เหนือจินตนาการ ทำให้ผู้คนสนใจมาก ๆ ส่วนแอนิเมชันที่ปรับใช้อย่างลงตัว ในครั้งนี้ ราล์ฟ ไฟนส์ บทบาทของเขาถูกท้าทายสุด ๆ เพราะบทของ Rat Catcher ผู้จับหนูมืออาชีพ ยังได้นักแสดงอย่าง รูเพิร์ต เฟรนด์ มารับบทเป็นเจ้าของอู่ซ่อมรถที่มีปัญหาเรื่องหนู และ ริชาร์ด อโยอาดี รับบทเป็นนักข่าวและคนบรรยายเนื้อเรื่อง ภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้ที่มีความยาว 17 นาที โดยการนำเสนอเรื่องราวที่เรียบง่ายแต่น่าดึงดูดตามสไตล์ของ เวส แอนเดอร์สัน ก็ช่วยให้เรื่องนี้โดดเด่นขึ้นได้จริง ๆ

เรื่องราวบอกเล่าโดยนักข่าวหนุ่ม เริ่มต้นจากเจ้าของอู่ซ่อมรถ คลอดด์ มีปัญหาเรื่องหนู เขาจ้างผู้เชี่ยวชาญเพื่อจัดการกับปัญหา มนุษย์หนูเป็นผู้เชี่ยวชาญในเรื่องของหนูอย่างแท้จริง จนมีความคล้ายกับหนูนั่นเอง ในขณะที่ คลอดด์ รู้สึกทึ่งกับวิธีการของเขา พวกเขาก็ค่อนข้างไม่มั่นใจในตัวเขาเช่นกัน Rat Catcher มีวิธีที่พยายามจะปฏิบัติในการจัดการกับหนูหลายวิธี แต่ดูเหมือนจะไม่มีวิธีใดได้ผลด้วยความสิ้นหวัง เขาพยายามพิสูจน์ตัวเองด้วยการเดิมพันกับ คลอดด์ ว่าสามารถฆ่าหนูได้โดยไม่ต้องใช้มือหรือเท้า ด้วยฟันแหลมคมเหมือนหนู เขาจึงกัดหนูและกินมันเข้าไป ปากของเขาก็เต็มไปด้วยเลือด

หลังจากรับชมภาพยนตร์สั้นเรื่องนี้จบคณะที่ให้คือ 6.5/10 คะแนน การเล่าเรื่องโดย ริชาร์ด อโยอาดี และดำเนินการโดย ราล์ฟ ไฟนส์ และ รูเพิร์ต เฟรนด์ เรื่องราวนี้ มีทั้งปมการเล่าเรื่องราวและยังเป็นตัวขับเคลื่อนอีกด้วย ไฟนส์ ก็แสดงออกมาได้ยอดเยี่ยมมากในบทมนุษย์หนู ซึ่งมีลักษณะที่แปลกประหลาดและรูปลักษณ์ที่บ้าคลั่ง และมีชีวิตขึ้นมาด้วยเสน่ห์ที่บิดเบี้ยวอย่างลงตัว ทำให้การเล่าเรื่องด้วยความยาว 15 นาทีน่าดึงดูดได้ จากเรื่องราวเล่าถึงเรื่องราวของนักฆ่าสัตว์ฟันแทะมืออาชีพ ที่ปรากฏตัวในหมู่บ้านที่แปลกตาและตั้งใจจะฆ่าหนู ซึ่งดูเหมือนจะกลายเป็นเรื่องอันตราย วิธีการฆ่าหนูของตัวละครคือ การเอาชนะหนูโดยทิ้งกองข้าวโอ๊ตไว้ให้พวกมันกิน หลังจากที่พวกมันคุ้นเคยกับของว่างแล้ว เขาก็วางยาพิษให้กับข้าวโอ๊ต เพื่อที่หนูจะฆ่าตัวตายโดยไม่รู้ตัว อย่างไรก็ตามหนูไม่กินข้าวโอ๊ต แต่ Rat Catcher อธิบายว่าเหตุผลเดียวที่หนูไม่กินข้าวโอ๊ตก็คือ ถ้ามันอิ่มจากการกินอย่างอื่นแบบชวนงงกันไปเลย ซึ่งในครั้งนี้ เวส แอนเดอร์สัน เล่าเรื่องราวตามสไตล์ของตนเอง ได้มีการตัดกล้องอย่างละเอียด ภาพที่สวยงามและมุมมองระยะชัดลึกที่ดีมาก ๆ ในช่วงครึ่งหลังมีความโดดเด่น เพราะมีการใช้แสงและเงาเข้ามาทำให้เรื่องตื่นเต้นมากยิ่งขึ้น การใช้แอนิเมชันที่ดีมาก ๆ ช่วยทำให้เรื่องราวนี้มีชีวิตมากขึ้น